z sufitu

W studiu wyborczym gościmy pana Kazimierza. Pan Kazimierz przyjechał do nas z Gorzowa. Witamy naszego gościa.

W całym tym samorządowym sajgonie nie mogę wciąż znaleźć czasu na dopieszczenie szanownych czytelników, którzy – jak wskazują statystyki – wciąż odbijają się od strony głównej w poszukiwaniu newsów. Coś z tym zrobię na dniach, tymczasem tylko podbijam kartę na zakładzie: znalazłem otóż stronę, która dość nieźle wyraża coś, co miałem zawsze na końcu języka. Taki przynajmniej wniosek po dość pobieżnym, pierwszym czytaniu. Polecam, a i sam doczytam w wolnej chwili: stop histerii.

„Rzeczpospolita”, 25.10.2006, strona A6:

[Polityka i obyczaje | Awantura w magistracie]
Dziennikarz pobił się z burmistrzem

(…) Burmistrz Janusz Kobyliński kandyduje w wyborach samorządowych. Marek Jerzman, znany z ciętego pióra lokalny dziennikarz, w piątek poszedł go zapytać o nieprawidłowości przy gminnych inwestycjach. Skończyło się awanturą. Jerzman twierdzi, że burmistrz przerwał wywiad i wyprosił go z gabinetu. – Gdy byłem już przy drzwiach, popchnął mnie tak, że upadłem na stół konferencyjny. Leżałem na stole, a burmistrz okładał mnie pięściami – opowiada. (…)”

A poniżej:

[Proces | Radny nie przeprosi za wpis na blogu]
„Pederasta” nie obraża homoseksualisty

„Gdański radny LPR Grzegorz Sielatycki nie musi przepraszać szefa Kampanii przeciw Homofobii Trójmiasto Artura Czerwińskiego za nazwanie go pederastą – orzekł we wtorek Sąd Okręgowy w Gdańsku.

Obaj panowie kandydują w wyborach samorządowych, dlatego sąd zajął się pozwem w ekspresowym, 24-godzinnym trybie. Oceniając listę Lewica – Młodzi Socjaliści – Zieloni, Sielatycki napisał w swoim blogu: „A na czele listy główny pederasta Trójmiasta Artur Czerwiński. No to zobaczymy, ile głosów pójdzie na ciepłych chłopaków”. Działacz LPR nie zapomniał powiadomić o wpisie sympatyków i media. (…)”

Uderz w stół, a nożyce się odezwą. Dziś rano zadzwonił rozentuzjazmowany K. z informacją, że do naszego wydawcy napisał ogniste pismo sam wójt jednej z podwarszawskich miejscowości. Zidentyfikował on Pipidów z poprzedniego tekstu ze swoją podwarszawską gminą na podstawie własnych deliktów oraz mojego nazwiska w Pulsie jego miejscowości, które wyguglał tutaj. Nie widziałem jeszcze donosu na mnie, ale ponoć stwierdza się w nim ponad wszelką wątpliwość, że po pisaninie jednego z redaktorów pisma na jego stronie internetowej wyraźnie widać, że powstało ono tylko po to, żeby pogrążyć Wójta – czy jakoś tak; póki co znam sprawę z opowiadań. Jest fajnie.

Pozdrawiam wszystkich czytelników – zwłaszcza tych nowych. Korzystając z okazji chciałem podziękować Google’owi: bez Ciebie, byłbym tu sobie incognito.

Jak to było? Yossarian zagraża tradycjom wolności i demokracji w ten sposób, że usiłuje z nich skorzystać…

Niby od ostatniego tekstu nie upłynęło tak wiele czasu, ale mam wrażenie, że na trochę zniknąłem. Wytłumaczę się więc, może trochę awansem, z tego i następnych zniknięć. Otóż w wolnych chwilach poznaję socjetę na wernisażach, tłumacząc to wszystko, zgodnie z zaleceniem Frondy, koniecznością ewangelizacji w trudnych środowiskach. W średnio wolnych chwilach stałem w kolejce do dziekanatu, ale to epizod.

W prawdziwie zajętych chwilach pracuję w darmowym podwarszawskim tygodniku, niezależnym politycznie (serio serio) i uzależnionym reklamowo. Tygodnik wychodzi na terenie jednej gminy (nazwijmy ją Pipidówem) i o tej gminie chciałem wygłosić kilka smutnych słów bo, niestety, prawda w nich zawarta ma charakter aż nazbyt uniwersalny.

(dalej…)

Czy ktoś może mi wytłumaczyć parę spraw apropopo Miss World?

Dlaczego Chiny wystawiają dwie kandydatki?

I dlaczego Polskę reprezentuje Grażyna Torbicka? Mówi po angielsku gorzej, niż Miss Szkocji, a reszta lasek na sali mogłaby mówić do niej „babciu”! (przez grzeczność nie wypominając jej „pra-”)

(Wurden Sie an dieser Frau ein Zimmer vermieten?)

Się dzieje. Nowela Marii Konopnickiej pt. Dym rozwija wątki i, uwzględniając definicje gatunków literackich, staje się epopeją. Ja przyjmuję to, jak mawiają, na relaksie – dzisiaj z audycji klonu Moniki Olejnik w Pulsie zostało mi objawione słowo Michnika (brzmiało jakoś w stylu: podła insynuacja, czyli brzmiało standardowo), więc mam już dystans i wiem, w co mam wierzyć. Ale ponieważ słowo z łoża boleści nie do każdego dociera – megafonuje je Frasyniuk. Podaję za onetem:

Mówi pono Frasyniuk (plus ośmiu), że dorobek Solidarności jest systematycznie plugawiony (…) przy aktywnym udziale funkcjonariuszy IPN. Bo, oczywiście, to IPN ma funkcjonariuszy, a SB miała pracowników naukowych. Od socjologii.
Mówi o ścisłej kontroli ubeckich archiwów, pełnych plotek i kłamstw, z których ludzie złej woli robią dziś użytek i, oczywiście, muszę przyznać mu rację – niestety jak zwykle ironicznie. Uważam, co więcej, że kiedy już obejmiemy pełnię władzy w Polsce, koniecznością będzie założenie paraagenturalnej jednostki kolekcjonującej ploty (będziemy je wycinać z Vivy i Życia na Gorąco) oraz zmyślającej fikcyjne rozmowy z obecnymi studentami, a za parę lat – na pewno – działaczami Inwigilowanej Opozycji.
Mówi też o nieusprawiedliwionych kłamstwach, poniżających całe środowisko opozycyjne, odzierających Polaków ze słusznej dumy z zasług antykomunistycznej opozycji ruchu podziemnej ?S?, czyli, tak w skrócie, o spisku żydowskim, tylko w drugą stronę. Mówi o stwierdzeniu prezesa IPN-u, jakoby ujawnienie akt IPN wymusiło napisanie historii Polski na nowo, jako o absurdalnym. Ja, wójt, wama to mówię – to wierzcie, jak mawiał bohater Chłopów. Mówi o historykach IPN-u pseudo badacze, bo to on w Polsce rozdaje tytuły naukowe.

Dzięki, panie Frasyniuk! Jak dobrze znów pogadać o lustracjii abstrakcyjnie. Nie trzeba się babrać w niuansach, że ktośtam miał image prawdziwie porządnego człowieka, a ktoś inny – nadmuchanego Autorytetu, wymodelowanego z podłużnego balonika. Ileż łatwiej myśleć w ten sposób! Ileż bardziej czarno-biało!