z sufitu » o niczym

1% marketingu

Przemysław Bociąga — Tue, 16 Feb 2010 13:49:07 +0000

Zdefiniowałem kiedyś na użytek własny (i, niestety, z własnego doświadczenia) wolny zawód jako taki, bez którego generalnie można się obejść. Przez bezosobowe „się” rozumiem nie korpów, którzy w zasadzie utrzymują wolne zawody przy życiu, ale całą klasę średnią, czyli małe i średnie przedsiębiorstwa, skupione na nieartystycznej produkcji, handlu i usługach. W uproszczeniu: wolny zawód reprezentujesz wtedy, kiedy, biorąc do ręki np. drukowany folder, stwierdzasz, że przy jego pracy nie pracował fotograf, grafik, dziennikarz, redaktor ani fotoedytor i gdybyś przyłożył się do tego dzieła, z pewnością przynajmniej pod jednym z tych względów byłoby ono lepsze.

Mam parę zawodów – wszystkie wolne. Wolne od obowiązków służbowych w większości małych firm, za to obciążone koszmarnym bólem zębów właśnie w takich sytuacjach. Jest jednak wiele rzeczy, których nie umiem i zawsze zaliczałem prawdziwy marketing do zawodów tylko trochę wolnych. Zeby było jasne: nie współczuję im. Na biednego nie trafiło. Po prostu myślałem, że trochę więcej jest na świecie ludzi, którzy chcąc przeprowadzić kampanię reklamową, stają rozdziawieni jak ja nad dziurawą miską olejową i – jednak – dzwonią po specjalistę. Brak marketingu zawsze kojarzył mi się z wiekopomną frazą:

___(tu wpisz nazwę swojego produktu)___ domowe – smaczne i zdrowe!!!

Dlatego od pewnego czasu bawią mnie różne przejawy braku, albo wręcz kontrmarketingu. W okresie gorącej walki o tzw. jeden procent podatków zaś za najbardziej zasłużoną w niekorzystaniu z usług tej obmierzłej branży uważam fundację akogo Ewy Błaszczyk. Sama nazwa odbija się ode mnie jak piłeczka – nie kapuję jej w ogóle. Ale mniejsza o nazwę, niech jej DNS-y lekkimi będą. Długo nie mogłem zapomnieć wiekopomnej reklamy radiowej: – Czy wiesz, że X% pacjentów zachowuje przytomność w śpiączce? – pytał głos. – A kogo to obchodzi? – kwitował inny obojętnym tonem. No właśnie, kogo? Mnie już nie, dałem się ponieść tej, świetnie rozreklamowanej, fali obojętności społecznej. I chyba będę trwał w niej nadal, skoro najnowszy billboard informuje mnie, że dzieciom w śpiączce mogę poprawić świat o… jeden procent.

Za jeden procent poprawy, to mi się palcem w bucie nie chce kiwnąć. Oddam swój haracz komuś, kto uczyni z niego dziesięć, sto albo tysiąc procent poprawy.

Creme macabre

Przemysław Bociąga — Sun, 31 Jan 2010 22:41:58 +0000

A. postanowiła zadbać o swoje skórzane rękawiczki. Założyła je na ręce i – zgodnie ze wskazaniami rzemieślnika, który je zrobił i sprzedał – zaczęła w nie wcierać krem tak, jakby wcierała go we własne ręce. Krem, który do własnych rąk kupiłem przed wyjazdem do Norwegii. Pytanie do tekstu: czy jest na świecie bardziej horrorystyczny widok, niż pielęgnowanie martwej, zwierzęcej skóry jak własnej? Hitchcock by tego nie wymyślił, ale King…?

…bo są sprawy ważne i ważniejsze…

Przemysław Bociąga — Thu, 21 Jan 2010 18:03:39 +0000

Ksiądz idzie po kolędzie – popłoch! Zakładając błogo, że to on jako pro będzie miał ze sobą wszelkie paramenta, olałem sprawę. A na koniec – popłoch! Trzeba zorganizować krucyfiks, świecę, kropidło i wodę święconą. Kacper zakręcił się i po kwadransie przybył przez zaspy i zawieję z plastikową Bozią pełną przejrzystej cieczy, pożyczoną od rodziców.
- A to na pewno święcona?
- Ba! Mineralna od sąsiadki. Pani Basia mówiła, że nawet lepsza, niż święcona…

Damy radę!

Przemysław Bociąga — Mon, 18 Jan 2010 10:39:53 +0000

- Dziesięć lat… damy radę… wytrzymamy – rzekł Tomasz Winek, ułaskawiony przez prezydenta współsprawca linczu we Włodowie. Podczas wręczenia aktu łaski został pouczony, że w dziesięcioletnim okresie próby ułaskawienie zostanie automatycznie skasowane, jeśli podsądny dopuści się przestępstwa podobnego do tego, za które został skazany, tzn. przestępstwa przeciw życiu lub zdrowiu.

- Tomek, wytrzymasz?
- Nie wytrzymam, przypierdolę mu…

Życie po amputacji

Przemysław Bociąga — Thu, 14 Jan 2010 15:32:35 +0000

Od dwóch dni Gmail losowo przesyła dostarcza albo nie dostarcza maili do moich najbliższych współpracowników. Postanowił wpaść w ten tryb dokładnie w „gorącym okresie”, a może po prostu teraz to odkryłem, bo teraz coś się dzieje. Normalnie Dostawałbym od dwóch osób po 20 maili dziennie, tymczasem moja skrzynka zapełnia się normalnie nieistotnymi informacjami z Facebooka, Allegro i jakichś pomniejszych newsletterów. I, po raz pierwszy tak naprawdę doświadczam prawdziwego kalectwa komputerowego, cyfrowego wykluczenia, jak to się modnie mówi. Strasznie dziwne jest spędzanie czasu teoretycznie on-line, ale z przeświadczeniem, że być może właśnie omija mnie coś ważnego. I to nie przekonaniem wywiedzionym z chorego, uzależnionego od maila umysłu, ale takim praktycznym. Dodatkowo nie wiem jeszcze, czy to przejściowe problemy z serwerami i aplikacjami, czy czas się brać i próbować naprawiać.
Szukałem podpowiedzi w googlu, ale oczywiście nie znalazłem nic o awarii gmaila. Dla pewności poszukałem jeszcze na bingu (kto wie, czy jakiejś cenzury nie robią). Nic. Czy jestem psychiczny, czy jestem po prostu człowiekiem nowej ery, przynajmniej pod tym względem?

follow me

Przemysław Bociąga — Sun, 13 Dec 2009 22:07:25 +0000

„To, że jesteś paranoikiem nie oznacza jeszcze, że oni nie chcą cię dorwać”. Jakoś przypomniało mi się to zdanie z Hellera, kiedy dostałem dzisiaj mail: Warsaw, Poland is now following you on Twitter.

WikiOkupacja

Przemysław Bociąga — Fri, 04 Sep 2009 22:20:09 +0000

Z ostatniej chwili: w ramach 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej Wikipedia proponuje swoim użytkownikom uzupełnienie informacji na temat… ochrony przyrody w Niemczech. Czy mi już kompletnie odwaliło, że zmyślam takie rzeczy? Nie.

Wiemy od Jungera, że po wegetarianach przychodzą kanibale. Od Jimbo Walesa wiemy też, po kim przychodzą ekolodzy.

Pseudopointa

Przemysław Bociąga — Wed, 12 Aug 2009 16:43:37 +0000

Pointę, jak zwykle, dopisało samo życie, a zredagowała gazeta.pl w nostalgicznym – przynajmniej z tytułu – artykule pt. KDT – koniec epoki. – My nie jesteśmy handlarzami, tylko kupcami! – mówią podobno byli kadeci. To znaczy co, nie handlują, ale kupczą?

quotable

Przemysław Bociąga — Mon, 03 Dec 2007 16:21:04 +0000

Jestem sławny; dzisiejszy serwis Trójki o 16:30, korespondencja dziennikarza IAR, Grzegorza Drymera:

Może właśnie dlatego, właściciel Księgi Rekordów Guinessa, firma wydawnicza Hit Entertainment uznała, że ta publikacja nie pasuje do jej profilu. Może myśli tak, jak pewien polski blogger, który napisał: ?Jestem ciekaw, kiedy Księga Rekordów Guinessa dostanie się do Księgi Rekordów Guinessa w kategorii największej ilości kategorii??

Czy to przypadek?

Ładne? Możesz sobie kupić

Przemysław Bociąga — Thu, 22 Nov 2007 18:44:11 +0000

Nie, serio. Postanowiłem, że jako fotograf jestem jakby pod wynajem. Jakby co.