Kiedyś, przynajmniej-100-lat-temu, gdy wchodziłem na „BBS” na przykład „Top Secretu” (gdy raz na kilka tygodni ojciec przytaszczył „modem” z pracy i gdy już udało się „z poziomu konsoli” z nim połączyć), miałem pewność, że treści tam dostępne tworzą dziennikarze i kilku co bardziej kumatych czytelników.

Potem powstały przeglądarki, ale w dalszym ciągu kontent tworzyli ludzie mający cokolwiek do powiedzenia. W końcu żeby napisać poprawnie „a href” trzeba się było nieco wysilić.

A potem przed klawiaturami posadzono milion szympansów i do boju ruszyła statystyka. Nie, milion szympansów nie stworzy Szekspira dzieł wszystkich. Stworzy za to uśredniony internetowy obraz globalnego czternastolatka. A ciocia Google wiernie to odzwierciedli.

Aha, niedawno w ramach eksperymentu w notce na mojej stronie dałem „cycki” zarówno w tytule notki, jak i w słowach kluczowych. Zastanawiające, że jeszcze ktokolwiek używa googla do szukania soft porno.

wybieram bramkę numer 2 ;-)

1. Masz ustawiony region USA albo jakiś inny
2. Jesteś z innej bajki
3. patrz punkt pierwszy
4. patrz punkt pierwszy.

Wpisuję „hiperfokalna” w okienko google’owe Firefoxa, które podpowiada kompletne frazy na podstawie historii wyszukiwań. W podpowiedziach po wpisaniu „hiperfo…” pojawia się: na pierwszym miejscu – „hiperfocal”, na drugim „hiperfokalna”, na trzecim i następnych – wariacje tych dwóch. To znaczy, że a/ na całym świecie są tylko dwa warianty tego słowa, międzynarodowy i polski, b/ google podpowiada mi tylko angielski i polski z jakiegoś powodu, zapewne takiego, żeby lepiej dopasować się do moich potrzeb. Jak oceniłby moje potrzeby, gdybym na przykład zapragnął dowiedzieć się czegoś o hiperfokalnej pośrodku wyprawy na Węgry?

Inny przykład, nie mniej autentyczny: ktoś, nie wiem, kto, ale Google Analytics mi o tym donosi, trafił na ten blog guglając frazę „fajne dupy prywatnie kraków”. Wyguglał wpis „papierosy są do dupy”, który nie zawiera ani słowa „prywatnie”, ani „fajne”, ale za to ma „prywatne” i „fajnie”. Nie przeszkadza mi, że wyszukiwarka odmienia po polsku lepiej, niż współcześni gimnazjaliści, ale jeśli pamiętam jeden wers z wiersza i chcę znaleźć cały tekst (kiedyś błogosławiłem googla za oferowanie tej możliwości), to w tej chwili jest to znacznie trudniejsze niż w googlu z czasów, które pamiętamy obaj z F.

hm. innego googla mamy? :D

Z wyszukiwaniem w ogóle jest zabawnie – kiedyś w kafejce internetowej bodaj w Starej Piwnicznej siedziałem koło zawodnika, który w ekranie wyszukiwania yahoo wpisał słowo… „google”.

Inna rzecz, że wikipedia bodaj zawsze przerzuca automatycznie – ale w pasku z boku jest możliwość bezpośredniego dojścia do tych samych artykułów w innych językach, co bywa nieocenione, gdy ktoś się chce np. dowiedzieć, jak, do ciężkiej cholery, brzmi pełna polska nazwa jakiegoś zakonu rycerskiego.