piątek
Peregrynacje literackie
W nawiązaniu do tekstu z kiedyśtam, o ludzką postawę wobec sztuki przeciwko zdehumanizowanej humanistyce:
Nie wiem, czy inni są tacy, jak ja, ale o sobie wiem, że nie mogę długo kontemplować piękna. (…) Dlatego teoria sztuki jest czymś tak nużącym – chyba, że nie traktuje o pięknie, a więc także i o sztuce. Wszystko, co krytyk może powiedzieć o Złożeniu do grobu Tycjana, które bodaj ze wszystkich obrazów świata najwięcej ma w sobie czystego piękna, to tylko: idź i zobacz. (W. Sommerset Maugham, Cakes and Ale, za: Władysław Tatarkiewicz o filozofii i sztuce).

(To, jedyne znane mi, Tycjanowskie Złożenie do grobu, wydaje się w istocie swej pietą)
gmail.com 